Σε μια άνευ προηγουμένου βαθιά κρίση για το μέλλον της χώρας ο Εμανουέλ Μακρόν διόρισε τον έβδομο πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκρονί και αυτό είναι το τελευταίο που μπορεί να βγάλει τη χώρα από το οικονομικό της τέλμα.

Αιμορραγικό χρέος των 3,4 τρις ευρώ ροκάνισε την επενδυτική της ανάπτυξη και την γεωστρατηγική της παρουσία καθώς η φωνή της στις Βρυξέλλες είναι πιο αδύναμη από ποτέ. Και εδώ μιλάμε για την δεύτερη πιο ισχυρή οικονομία στην Ευρώπη όπου τα ελλείματα και το χρέος πιέζουν ασφυκτικά.

Η Γαλλία καταγράφει έλλειμα 5,8% με στόχο να φτάσει το 3% το 2029, σε αντίθεση με την Ελλάδα που εμφανίζεται ως “”φωτεινή εξαίρεση”” και δανείζεται με χαμηλότερο επιτόκιο από τη Γαλλία καταγράφοντας συνεχόμενα πρωτογενή πλεονάσματα ενώ και η Ιταλία με την κυβέρνηση Μελόνι έχει φέρει πολιτική σταθερότητα μειώνοντας το έλλειμα σε 2,8% βγαίνοντας από την διαδικασία υπερβολικού ελλείματος.

Η κοινωνία της Γαλλίας μοιάζει να χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της και αυτό θέτει θέμα όχι μόνο πολιτικής αλλά και υπαρξιακής κρίσης. Ο έμπιστος πρώην υπουργός άμυνας Λεκρονί δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου, έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι η ηγεσία είναι μια πράξη ανανέωσης και όχι μόνο διαχείριση κρίσεων. Η διαδοχική φθορά των κυβερνήσεων, η αδυναμία διατήρησης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η ενίσχυση της ακροδεξιάς και η αμφισβήτηση της πολιτικής ηγεσίας συνθέτουν ένα σκηνικό έντασης και αβεβαιότητας.

Το μέλλον παραμένει ανοιχτό και η επόμενη πολιτική πράξη θα κριθεί όχι μόνο στις κάλπες, αλλά και στην ικανότητα των θεσμών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής.

Πηγή Φωτογραφίας 1: Freepik
Πηγή Φωτογραφίας 2: Unsplash