Σαν σήμερα, πριν από δέκα χρόνια, η Ελλάδα ξύπνησε σε μια είδηση που πάγωσε τον χρόνο: ο Παντελής Παντελίδης, ο αυτοδίδακτος λαϊκός τραγουδιστής που μέσα σε λίγα χρόνια είχε γίνει φαινόμενο, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Ήταν 18 Φεβρουαρίου 2016 όταν το SUV που οδηγούσε εξετράπη της πορείας του, προσέκρουσε στις μπάρες και ανατράπηκε. Μαζί του βρίσκονταν δύο γυναίκες, οι οποίες τραυματίστηκαν σοβαρά αλλά επέζησαν, ενώ οι έρευνες κατέληξαν ότι ο τραγουδιστής είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Η είδηση εξαπλώθηκε αστραπιαία και η χώρα βυθίστηκε σε θλίψη, καθώς ένας καλλιτέχνης που είχε καταφέρει να εκφράσει τη φωνή μιας ολόκληρης γενιάς έφευγε τόσο ξαφνικά στα 32 του χρόνια.

Οι ρίζες και τα πρώτα χρόνια
Ο Παντελής Παντελίδης γεννήθηκε το 1983 στη Νέα Ιωνία, με ρίζες από το Αγρίνιο και τη Μικρά Ασία. Μεγάλωσε σε ένα λαϊκό, δεμένο σπίτι, όπου το πρακτορείο ΟΠΑΠ του πατέρα του αποτελούσε τη βασική πηγή εισοδήματος. Από μικρός έδειξε αγάπη για το ποδόσφαιρο και αγωνιζόταν ως επιθετικός από τα επτά του χρόνια, όμως στα 17 αναγκάστηκε να σταματήσει λόγω μυοκαρδιοπάθειας, βάζοντας τέλος στο όνειρό του να παίξει στην αγαπημένη του ΑΕΚ. Παράλληλα, από τα 11 του μάθαινε μόνος του κιθάρα – δώρο του πατέρα του – και ήδη από την εφηβεία του έγραφε τραγούδια, μετατρέποντας προσωπικά βιώματα και καθημερινές ιστορίες σε στίχους.

Από το Ναυτικό στο YouTube και η απρόσμενη έκρηξη
Μετά τις Πανελλήνιες εξετάσεις εισήχθη στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, όπου υπηρέτησε για δέκα χρόνια. Παρά την πειθαρχία της στρατιωτικής ζωής, η μουσική παρέμενε η μεγάλη του αγάπη. Το 2010, φίλοι του ανέβασαν στο YouTube βίντεο όπου τραγουδούσε δικά του κομμάτια με την κιθάρα του. Η απήχηση ήταν άμεση και πρωτοφανής για την εποχή, όταν το διαδίκτυο δεν είχε ακόμη τη σημερινή δύναμη προβολής. Τα τραγούδια του άρχισαν να διαδίδονται από στόμα σε στόμα, δημιουργώντας ένα κύμα ενδιαφέροντος που κανείς δεν περίμενε.

Η δισκογραφική πορεία και η καθιέρωση
Το 2012, ο επιχειρηματίας Κώστας Μπερτάκης τον σύστησε στον Βασίλη Καρρά και η συμμετοχή του στο σχήμα «Καρράς – Πάολα – Παντελίδης» στο Teatro αποτέλεσε σημείο καμπής. Ο Παντελίδης εγκατέλειψε το Ναυτικό και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη μουσική, βλέποντας το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. Η αυθεντικότητά του, η αμεσότητα και η καθαρότητα της λαϊκής του έκφρασης τον έκαναν να ξεχωρίσει από την πρώτη στιγμή, μιλώντας κατευθείαν στις καρδιές του κόσμου.

Η δισκογραφική του πορεία επιβεβαίωσε τη δυναμική που είχε ήδη δημιουργηθεί. Ο πρώτος του δίσκος, «Αλκοολικές οι νύχτες» (2012), έγινε διπλά πλατινένιος, με επιτυχίες όπως «Δεν ταιριάζετε σου λέω» και «Συνοδεύομαι» να κατακτούν το κοινό. Ακολούθησαν τα άλμπουμ «Ουράνιο τόξο που του λείπανε 2 χρώματα» (2013), «Πανσέληνος και κάτι» (2014) και «Εισπνοή – Εκπνοή» (2015). Συνολικά άφησε πίσω του 48 studio τραγούδια, ενώ την ίδια περίοδο τιμήθηκε στα MAD Video Music Awards ως Πρωτοεμφανιζόμενος Καλλιτέχνης το 2013 και Καλύτερος Λαϊκός Τραγουδιστής το 2015. Η επιτυχία του δεν ήταν απλώς εμπορική· ήταν κοινωνική. Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, ο Παντελίδης εξέφρασε με αλήθεια και ευθύτητα τα συναισθήματα μιας ολόκληρης γενιάς.

Το μοιραίο πρωινό
Το πρωινό της 18ης Φεβρουαρίου 2016 έμελλε να γραφτεί ως μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές στη σύγχρονη ελληνική μουσική ιστορία. Λίγο μετά τις οκτώ, στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, το SUV που οδηγούσε ο Παντελής Παντελίδης ξέφυγε από την πορεία του, προσέκρουσε στις προστατευτικές μπάρες και ανατράπηκε βίαια. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που μέσα σε λίγα λεπτά η είδηση άρχισε να διαδίδεται, αρχικά διστακτικά, έπειτα σαν χιονοστιβάδα που κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει. Μαζί του βρίσκονταν δύο γυναίκες, οι οποίες τραυματίστηκαν σοβαρά αλλά επέζησαν, ενώ οι πρώτες αναφορές των αρχών έκαναν λόγο για μεγάλη ποσότητα αλκοόλ στο αίμα του τραγουδιστή.

Η Ελλάδα πάγωσε. Ραδιόφωνα, τηλεοπτικοί σταθμοί και μέσα ενημέρωσης διέκοψαν το πρόγραμμά τους, ενώ στα social media η είδηση εξαπλώθηκε με ρυθμούς που μαρτυρούσαν το σοκ και την απίστευτη δυσπιστία του κόσμου. Κανείς δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ο Παντελής, ο άνθρωπος που μόλις λίγες ώρες πριν τραγουδούσε, γελούσε και σχεδίαζε τα επόμενα επαγγελματικά του βήματα, δεν ήταν πια εδώ. Το μοιραίο πρωινό δεν πήρε απλώς έναν καλλιτέχνη· πήρε μια φωνή που είχε γίνει σύμβολο, μια παρουσία που είχε καταφέρει μέσα σε λίγα χρόνια να αγγίξει εκατομμύρια ανθρώπους.

Στη Νέα Ιωνία, στη γειτονιά όπου μεγάλωσε, οι δρόμοι γέμισαν με κόσμο που δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Στα νυχτερινά κέντρα, οι συνεργάτες του έμεναν άφωνοι μπροστά στην είδηση. Και σε ολόκληρη τη χώρα, άνθρωποι κάθε ηλικίας ένιωθαν ότι έχασαν «κάποιον δικό τους». Το μοιραίο πρωινό του 2016 δεν ήταν απλώς μια τραγική είδηση· ήταν η στιγμή που η Ελλάδα αποχαιρέτησε έναν καλλιτέχνη που είχε προλάβει να γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς της.

Η απώλεια, η μνήμη και η κληρονομιά
Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, η παρουσία του δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ανάμνηση, αλλά ως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται, να διασκευάζονται και να συγκινούν, ενώ η επιρροή του παραμένει ζωντανή. Η μητέρα του, Αθηνά Παντελίδου, τιμά κάθε χρόνο τη μνήμη του. Στην επέτειο των δέκα χρόνων, δημοσίευσε μια φωτογραφία του γιου της στο Instagram γράφοντας: «Εγώ είμαι εδώ… και περιμένω να γυρίσεις», μια φράση που συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους και υπενθύμισε το ανθρώπινο μέγεθος της απώλειας.

Ο Παντελής Παντελίδης δεν ακολούθησε την παραδοσιακή διαδρομή της δισκογραφίας. Ξεκίνησε από ένα δωμάτιο, με μια κιθάρα και μια κάμερα, και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε το απόλυτο λαϊκό φαινόμενο. Η ιστορία του αποτελεί απόδειξη ότι η αυθεντικότητα μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο. Δέκα χρόνια μετά, η απουσία του παραμένει αισθητή, όμως η μουσική του συνεχίζει να ενώνει, να συγκινεί και να θυμίζει πως κάποιοι άνθρωποι, ακόμη κι αν φεύγουν νωρίς, αφήνουν πίσω τους κάτι που δεν σβήνει.

Πηγή φωτογραφίας 1: mad.gr
Πηγή φωτογραφίας 2: mad.gr
Πηγή φωτογραφίας 3: mad.gr