Η Αργεντινή αποχαιρετά έναν από τους πιο αγαπητούς και σεβαστούς ανθρώπους του ποδοσφαίρου της. Ο Μιγκέλ Άνχελ Ρούσο, ιστορικός προπονητής της Μπόκα Τζούνιορς και εμβληματική μορφή του αθλήματος, απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών, έπειτα από μακροχρόνια μάχη με σοβαρή ασθένεια. Η είδηση του θανάτου του επιβεβαιώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες από το νοσοκομείο Sanatorio de los Arcos στο Μπουένος Άιρες, όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες εβδομάδες.

Ο Μιγκέλ Ρούσο είχε διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη το 2017, μια διάγνωση που αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια και σθένος. Παρά τις θεραπείες και τις περιόδους σταθερότητας, η ασθένεια επανήλθε επιθετικά το 2025, επηρεάζοντας άμεσα την καθημερινότητά του και την παρουσία του στον πάγκο της Μπόκα. Τον Σεπτέμβριο, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, οδηγώντας σε προσωρινή απομάκρυνση από τα καθήκοντά του. Η οικογένειά του είχε ζητήσει από τα μέσα ενημέρωσης να σεβαστούν την ιδιωτικότητα του, ενώ η διοίκηση της ομάδας είχε εκφράσει δημόσια τη στήριξή της, αναγνωρίζοντας την προσφορά του και τον αγώνα του.

Η ποδοσφαιρική πορεία του Ρούσο ξεκίνησε στην Εστουδιάντες ντε λα Πλάτα, όπου αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος για πάνω από μία δεκαετία. Με περισσότερες από 400 συμμετοχές και δύο πρωταθλήματα, καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο σταθερούς και αξιόπιστους παίκτες της εποχής του. Η αγωνιστική του φιλοσοφία βασιζόταν στην πειθαρχία, την τακτική συνέπεια και την ομαδικότητα — στοιχεία που αργότερα μετέφερε και στην προπονητική του καριέρα.

Το 1989 έκανε το ντεμπούτο του ως προπονητής στη Λανούς, ανοίγοντας ένα κεφάλαιο που θα τον οδηγήσει σε περισσότερους από 25 συλλόγους, τόσο στην Αργεντινή όσο και στο εξωτερικό. Ανάμεσά τους, οι Ροσάριο Σεντράλ, Βελέζ Σάρσφιλντ, Ράσινγκ Κλουμπ, Σαν Λορένσο, αλλά και η Μιλιονάριος στην Κολομβία και η Αλ Νασρ στη Σαουδική Αραβία.

Η σχέση του Ρούσο με τη Μπόκα Τζούνιορς δεν ήταν απλώς επαγγελματική — ήταν βαθιά συναισθηματική. Ο σύλλογος αποτέλεσε το κέντρο βάρους της προπονητικής του ταυτότητας. Το 2007, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Copa Libertadores, επικρατώντας της Γκρέμιο σε έναν τελικό που έμεινε στην ιστορία. Η επιτυχία αυτή τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο επιτυχημένους τεχνικούς στην ιστορία του συλλόγου.

Το 2020, σε μια περίοδο αβεβαιότητας λόγω της πανδημίας, επέστρεψε στον πάγκο της Μπόκα και κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του εθνικού κυπέλλου. Η τελευταία του θητεία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2025, με στόχο την ανανέωση του ρόστερ και την επιστροφή στις διεθνείς επιτυχίες. Ωστόσο, η επιδείνωση της υγείας του τον ανάγκασε να αποχωρήσει, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που είχε ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς.

Η καριέρα του Ρούσο δεν περιορίστηκε εντός συνόρων. Το 2011 ανέλαβε τη Μιλιονάριος στην Κολομβία, οδηγώντας την στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 24 χρόνια. Το 2019 εργάστηκε στην Αλ Νασρ της Σαουδικής Αραβίας, όπου πανηγύρισε την κατάκτηση του Super Cup. Οι διεθνείς του εμπειρίες επιβεβαίωσαν την προσαρμοστικότητά του και την ικανότητά του να διαχειρίζεται διαφορετικές ποδοσφαιρικές κουλτούρες.

Η φιλοσοφία του βασιζόταν στην πειθαρχία, την τακτική συνέπεια και την εμπιστοσύνη στους νεαρούς παίκτες. Στη Βελέζ Σάρσφιλντ, για παράδειγμα, ανέδειξε ποδοσφαιριστές που αργότερα αγωνίστηκαν στην Ευρώπη, όπως ο Λούκας Οκάμπιος και ο Ματίας Βάργκας.

Η είδηση του θανάτου του Μιγκέλ Ρούσο προκάλεσε βαθιά συγκίνηση σε όλο το φάσμα του ποδοσφαίρου, εντός και εκτός Αργεντινής. Πολλοί από εκείνους που τον γνώρισαν, συνεργάστηκαν μαζί του ή επηρεάστηκαν από την πορεία και τη φιλοσοφία του, θέλησαν να εκφράσουν δημόσια την εκτίμηση και τη θλίψη τους.

Ο Λιονέλ Σκαλόνι αναφέρθηκε στον Ρούσο ως υπόδειγμα ηρεμίας και σοφίας, τονίζοντας πως η απώλειά του αγγίζει ολόκληρη την ποδοσφαιρική οικογένεια της χώρας. Ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε μίλησε για την πατρική φιγούρα που υπήρξε ο Ρούσο για πολλούς ποδοσφαιριστές της Μπόκα, επισημαίνοντας πως η παρουσία του ξεπερνούσε τα όρια της τεχνικής καθοδήγησης.

Ο Εντίνσον Καβάνι, εμφανώς συγκινημένος, σημείωσε πως ο Ρούσο τον δίδαξε να σέβεται το παιχνίδι και τον εαυτό του, ενώ ο Λεάντρο Παρέδες έκανε λόγο για έναν άνθρωπο με καρδιά, που δεν περιοριζόταν σε οδηγίες αλλά μετέδιδε αξίες.

Από την Ευρώπη, ο Πεπ Γκουαρντιόλα εξέφρασε τον θαυμασμό του για την αφοσίωση και την ταπεινότητα του Ρούσο, υπογραμμίζοντας πως τον θεωρούσε πρότυπο λατινοαμερικανικής ποδοσφαιρικής κουλτούρας.

Η σορός του Μιγκέλ Ρούσο εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο γήπεδο Bombonera, το «σπίτι» του, όπου χιλιάδες φίλαθλοι πέρασαν για να αποτίσουν φόρο τιμής. Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη, με πανό, τραγούδια και χειροκροτήματα να συνοδεύουν τη σιωπή. Παρόντες ήταν πρώην παίκτες, συνεργάτες και εκπρόσωποι της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας.

Η CONMEBOL ανακοίνωσε ότι πριν από κάθε αγώνα του Copa Libertadores θα τηρείται ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του, ενώ η Μπόκα Τζούνιορς εξετάζει την ονοματοδοσία μιας εξέδρας του γηπέδου προς τιμήν του.

Η κηδεία του Μιγκέλ Άνχελ Ρούσο θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2025 στις 14:00 (τοπική ώρα) στο κοιμητήριο Chacarita του Μπουένος Άιρες. Η τελετή θα ξεκινήσει με ιδιωτική λειτουργία για την οικογένεια και τους στενούς συνεργάτες του, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει δημόσια τελετή αποχαιρετισμού. Η Μπόκα Τζούνιορς καλεί τους φιλάθλους να προσέλθουν με σεβασμό και να τιμήσουν τη μνήμη ενός ανθρώπου που υπηρέτησε το ποδόσφαιρο με αφοσίωση, ήθος και συνέπεια.

Πηγή φωτογραφίας 1: sportingnews.com
Πηγή φωτογραφίας 2: zonales.com
Πηγή φωτογραφίας 3: thesun.co.uk