Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθμ. 1705/2026 απόφασή του, απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή του πρώην Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού και ανιψιού του Κυριάκου Μητσοτάκη, Γρηγόρη Δημητριάδη, κατά του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, επιδικάζοντας παράλληλα στον ενάγοντα την καταβολή δικαστικών εξόδων ύψους 7.000 ευρώ. Η απόφαση αυτή αποτελεί την τρίτη κατά σειρά δικαστική ήττα του Δημητριάδη σε αγωγές SLAPP που έχει ασκήσει κατά δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης, μετά τις απορριπτικές αποφάσεις του 2024 και του 2025.

Η αγωγή του Δημητριάδη αφορούσε δημόσιες τοποθετήσεις, αναρτήσεις στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Χ (Twitter) και δηλώσεις του Κουκάκη σε συνεντεύξεις σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών και τη χρήση του παράνομου λογισμικού Predator στην Ελλάδα. Ο Δημητριάδης υποστήριζε ότι οι αναφορές αυτές προσέβαλαν παράνομα την προσωπικότητα, την επαγγελματική του υπόσταση και το μέλλον του, ζητώντας αποζημίωση ύψους 350.000 ευρώ. Στο επίκεντρο της αγωγής βρέθηκε και η αναδημοσίευση ρεπορτάζ για τα 11 επιμολυσμένα SMS Predator, τα οποία είχαν σταλεί με τη μέθοδο spoofing, εμφανίζοντας ως αποστολέα τον αριθμό του Δημητριάδη και παγιδεύοντας δεκάδες πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και η εισαγγελέας της ΕΥΠ.

Το δικαστήριο έκρινε ότι ο δημοσιογράφος αξιοποίησε διαθέσιμο δημόσιο υλικό, πορίσματα αρμόδιων αρχών και στοιχεία της επικαιρότητας, διατυπώνοντας κρίσεις μέσω λογικών επαγωγών και όχι αυθαίρετων συμπερασμάτων. Η αναφορά του ονόματος του Δημητριάδη μαζί με εκείνα των Γιάννη Λαβράνου και Φέλιξ Μπίτζιου δεν θεωρήθηκε ακραία, καθώς οι τρεις είχαν κεντρικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο για το Predatorgate. Ο χαρακτηρισμός «κουμπάροι των υποκλοπών» κρίθηκε δικαιολογημένος και εντός του αναγκαίου μέτρου, αφού η σχέση κουμπαριάς μεταξύ Δημητριάδη και Λαβράνου αποτελεί αληθές γεγονός και συνδέεται με την περίοδο κατά την οποία το Predator λειτουργούσε στην Ελλάδα.

Το δικαστήριο τόνισε ότι ο Δημητριάδης, ως δημόσιο πρόσωπο που κατείχε θεσμική θέση με εποπτεία της ΕΥΠ, οφείλει να επιδεικνύει αυξημένη ανοχή στον δημοσιογραφικό έλεγχο. Επιπλέον, αναγνώρισε ότι ο δημοσιογράφος δεν όφειλε να αναμένει την ολοκλήρωση των μακροχρόνιων ερευνών και των τελικών πορισμάτων πριν ενημερώσει την κοινή γνώμη, καθώς αυτό θα αντέβαινε στην αποστολή του Τύπου για άμεση ενημέρωση σχετικά με ζητήματα μείζονος δημοσίου συμφέροντος.

Κατά τη διάρκεια της εκδίκασης, η πρόεδρος του δικαστηρίου απηύθυνε αιχμηρή παρατήρηση προς την πλευρά Δημητριάδη, διερωτώμενη γιατί δεν έχει στραφεί δικαστικά κατά των ιδιωτών που φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση των υποκλοπών, όπως οι Ταλ Ντίλιαν, Σάρας Χάμου, Γιάννης Λαβράνος και Φέλιξ Μπίτζιου, αλλά επιλέγει να στοχοποιεί δημοσιογράφους. Η παρατήρηση αυτή θεωρήθηκε κομβική, καθώς οι συγκεκριμένοι ιδιώτες έχουν κατονομασθεί σε δημόσιες αναφορές και έρευνες ως πρόσωπα που συνδέονται με την ανάπτυξη, διάθεση και χρήση του Predator στην Ελλάδα.

Ο δικηγόρος του Κουκάκη, Ζαχαρίας Κεσσές, σχολίασε ότι ο Δημητριάδης «τώρα που θα διαβάσει την απορριπτική του απόφαση ίσως θυμηθεί να πράξει τα αυτονόητα», δηλαδή να στραφεί κατά των προσώπων που χρησιμοποίησαν τον αριθμό του μέσω spoofing και κατά του Ταλ Ντίλιαν για όσα δημόσια υποστηρίζει περί πώλησης του Predator σε ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας την περίοδο που ο Δημητριάδης είχε την εποπτεία της ΕΥΠ. Ο έτερος πληρεξούσιος δικηγόρος, Γιώργος Σταματιάδης, τόνισε ότι οι επίδικες διατυπώσεις του δημοσιογράφου δεν υπερέβησαν το αναγκαίο μέτρο, δεν περιείχαν ακραίους ή άκριτους χαρακτηρισμούς και δεν υπαγορεύονταν από ειδικό σκοπό εξύβρισης.

Η απόφαση 1705/2026 έρχεται να προστεθεί στις προηγούμενες απορριπτικές αποφάσεις του Πρωτοδικείου: τον Οκτώβριο του 2024, όταν απορρίφθηκε η πρώτη αγωγή του Δημητριάδη κατά της «Εφ.Συν.», των Reporters United και του Κουκάκη, και τον Απρίλιο του 2025, όταν απορρίφθηκε η δεύτερη αγωγή του (868/2025) κατά των ίδιων μέσων για δημοσιεύματα του Νοεμβρίου 2023, με συνολική απαίτηση αποζημίωσης 950.000 ευρώ και επιβολή δικαστικών εξόδων 4.750 ευρώ.

Η νέα απόφαση συνιστά ακόμη μία θεσμική επιβεβαίωση ότι οι αγωγές SLAPP δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως μέσο φίμωσης της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι η ενημέρωση για το σκάνδαλο των υποκλοπών αποτελεί ζήτημα υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος και ότι ο δημοσιογράφος ενήργησε εντός των ορίων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αξιοποιώντας τα διαθέσιμα στοιχεία της περιόδου και παραπέμποντας στις πηγές τους.

Πηγή φωτογραφίας 1: thepressproject.gr
Πηγή φωτογραφίας 2: efsyn.gr
Πηγή φωτογραφίας 3: msn.com