Πέθανε σε ηλικία 83 ετών ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε όσο κανείς άλλος με τον εμβληματικό ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στη θρυλική τηλεοπτική σειρά «Λάμψη». Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον αγάπησε μέσα από το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Απόφοιτος του Εθνικού – Τα πρώτα βήματα και η θεατρική πορεία
Ο Χρήστος Πολίτης ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965) και πρωτοεμφανίστηκε τη σεζόν 1965-1966 στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου, στο έργο «Δέκα μικροί νέγροι». Ακολούθησαν συνεργασίες με τον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα «Πολύ κακό για το τίποτα» (1968) και «Τσάι και συμπάθεια» (1969), καθώς και με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη.

Στο Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στις «Χοηφόρους – Ευμενίδες» του Αισχύλου και στον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ. Συνολικά, εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, συμμετέχοντας σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές.

Το Απλό Θέατρο – Μια καλλιτεχνική επανάσταση
Το Απλό Θέατρο, που ίδρυσε ο Χρήστος Πολίτης μαζί με τον Αντώνη Αντύπα το 1974, αποτέλεσε έναν από τους πιο ριζοσπαστικούς και δημιουργικούς θιάσους της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ξεκινώντας με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, παρουσίασε έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, από τον Άρθουρ Μίλερ και τον Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα έως τον Γεώργιο Χορτάτση και τον Τενεσί Ουίλιαμς. Το 1982 απέκτησε μόνιμη θεατρική στέγη στην Καλλιθέα, όπου ανέβασε σημαντικές παραστάσεις και σύστησε στο ελληνικό κοινό για πρώτη φορά τα έργα του Τζο Όρτον. Η δράση του θιάσου, που διήρκεσε έως το 1990, άφησε βαθύ αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, συνδυάζοντας καλλιτεχνική τόλμη, υψηλή αισθητική και προσήλωση στη θεατρική αποκέντρωση.

Μετά την αποχώρησή του, ο Πολίτης συνέχισε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο και θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο αρχαίο δράμα επέστρεψε το 1986 με τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» και το 1992 με την «Αντιγόνη». Τελευταία του θεατρική εμφάνιση ήταν το «Λιοντάρι του χειμώνα» (1997-1998).

Κινηματογράφος και τηλεόραση – Από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στη «Λάμψη»
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1968, στην ταινία «Λεωφόρος του μίσους» του Νίκου Φώσκολου. Το 1969 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών» και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στο «Κορίτσι του 17». Συνολικά συμμετείχε σε 18 ταινίες, κυρίως την περίοδο 1968-1974. Μετά από δεκαετίες απουσίας από τη μεγάλη οθόνη, επανεμφανίστηκε το 2022 στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση έκανε ντεμπούτο το 1973 με τη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Ακολούθησαν οι σειρές «Βασίλισσα Αμαλία» (1975) με Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ και «Αφροδίτη» (1977) με Νόρα Βαλσάμη. Από το 1973 έως το 2005 πρωταγωνίστησε συνολικά σε οκτώ τηλεοπτικές σειρές.