Η εικόνα είναι πια ξεκάθαρη: οι αριθμοί επιβεβαιώνουν αυτό που πολλοί ζουν καθημερινά στο σούπερ μάρκετ, στο βενζινάδικο, στους λογαριασμούς. Το κόστος ζωής στην Ελλάδα αυξάνεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι οι μισθοί, με αποτέλεσμα η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων να διαβρώνεται σταθερά, παρά τις ονομαστικές αυξήσεις που ανακοινώνονται κατά καιρούς.

Τα στοιχεία: Ελλάδα σχεδόν στον πάτο της ΕΕ
Η ανάλυση των δεδομένων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τον οργανισμό Employment Conditions Abroad (ECA) αποτυπώνει μια δυσάρεστη πραγματικότητα: η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση στην ΕΕ ως προς την εξέλιξη των πραγματικών μισθών, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία, σύμφωνα και με στοιχεία που επικαλούνται Eurostat και Κομισιόν.

Η ΕΚΤ εκτιμά ότι η αύξηση των πραγματικών μισθών στην Ελλάδα την επόμενη χρονιά θα είναι χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβεβαιώνοντας ότι η σύγκλιση με τα ευρωπαϊκά επίπεδα αγοραστικής δύναμης όχι μόνο δεν επιταχύνεται, αλλά επιβραδύνεται.

Οι προβλέψεις του ECA: 0,9% για την Ελλάδα, 1,7% για την ΕΕ
Ο οργανισμός Employment Conditions Abroad (ECA), που παρακολουθεί διεθνώς τις συνθήκες εργασίας και αμοιβών, προβλέπει ότι οι πραγματικοί μισθοί στις χώρες της ΕΕ θα αυξηθούν κατά περίπου 1,7% το 2026.

Για την Ελλάδα, όμως, ο πήχης τοποθετείται μόλις στο 0,9%–δηλαδή σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η διαφορά των 0,8 ποσοστιαίων μονάδων αποτυπώνει το χάσμα ανάμεσα στην ελληνική οικονομία και τους εταίρους της ως προς τη δυνατότητα μεταφοράς της ανάπτυξης στις τσέπες των εργαζομένων.

Παράλληλα, σύμφωνα με αναλύσεις που βασίζονται σε στοιχεία Eurostat και Κομισιόν, οι Έλληνες κατατάσσονται προτελευταίοι στην ΕΕ σε αγοραστική δύναμη, κάτι που ενισχύει την εικόνα μιας οικονομίας όπου η εργασία αμείβεται μεν καλύτερα σε ονομαστικούς όρους, αλλά όχι αρκετά ώστε να αντισταθμίσει την ακρίβεια.

Πληθωρισμός πάνω από 2,2%: όταν η αύξηση «γράφει» μείωση
Κρίσιμος παράγοντας είναι η σχέση ανάμεσα στις ονομαστικές αυξήσεις και τον πληθωρισμό. Με τον πληθωρισμό να κινείται πάνω από το 2,2%, κάθε αύξηση μισθού που υπολείπεται αυτού του ποσοστού μεταφράζεται σε πραγματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, ακόμη κι αν το εκκαθαριστικό δείχνει μεγαλύτερο ποσό.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η προβλεπόμενη αύξηση 0,9% στους πραγματικούς μισθούς δεν επαρκεί για να καλύψει το αυξημένο κόστος ζωής. Το αποτέλεσμα είναι ένα συνεχές «ροκάνισμα» της αγοραστικής δύναμης: οι εργαζόμενοι μπορούν να αγοράσουν λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με το παρελθόν, παρότι τυπικά αμείβονται περισσότερο.

Δομικό πρόβλημα, όχι συγκυριακή δυσκολία
Το ζήτημα των χαμηλών πραγματικών μισθών στην Ελλάδα δεν αποτελεί μια προσωρινή παρενέργεια της ακρίβειας, αλλά ένα βαθιά ριζωμένο, δομικό πρόβλημα της οικονομίας. Οι αυξήσεις που δίνονται δεν επαρκούν για να καλύψουν το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής, με αποτέλεσμα η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών να παραμένει στάσιμη ή και να μειώνεται. Η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται μακριά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, γεγονός που αποτυπώνει μια χρόνια αδυναμία σύγκλισης με τις υπόλοιπες οικονομίες της ΕΕ. Η στασιμότητα αυτή επιβεβαιώνει ότι οι μισθωτοί δεν βλέπουν ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητά τους, παρά τις ονομαστικές αυξήσεις.

Τι σημαίνει αυτό για την επόμενη μέρα
Η προοπτική για τα επόμενα χρόνια δείχνει ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να παραμείνει εγκλωβισμένη σε έναν χαμηλό ρυθμό πραγματικής μισθολογικής ανόδου, την ώρα που το κόστος ζωής συνεχίζει να πιέζει τα νοικοκυριά. Αυτό σημαίνει ότι οι ανάγκες των πολιτών δεν θα καλύπτονται επαρκώς, ενώ η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο θα διευρύνεται αντί να μειώνεται. Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων θα συνεχίσει να φθίνει, ενισχύοντας το αίσθημα οικονομικής ανασφάλειας και περιορίζοντας τη δυνατότητα των νοικοκυριών να καταναλώνουν, να αποταμιεύουν ή να σχεδιάζουν το μέλλον τους με σταθερότητα.

Πηγές: in.gr  thepressproject.gr
Πηγή φωτογραφίας 1: in.gr
Πηγή φωτογραφίας 2: in.gr
Πηγή φωτογραφίας 3: in.gr