Δόμνα Μιχαηλίδου για Καρυστιανού: «Πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο, μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα.»
Δόμνα Μιχαηλίδου για Καρυστιανού: «Πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο, μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα.»
Η υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου εξέφρασε ανοιχτά τη διαφωνία της για την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού κόμματος εστιάζοντας κυρίως στον τρόπο με τον οποίο ο προσωπικός πόνος μετατρέπεται σε πολιτικό εγχείρημα
Facebook
X (Twitter)
LinkedIn
Αντιγραφή Συνδέσμου
[control_description]
Η δημόσια τοποθέτηση της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνας Μιχαηλίδου, για την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού κόμματος, άνοιξε νέο κύκλο συζήτησης στο ήδη ρευστό πολιτικό σκηνικό. Η υπουργός, μιλώντας στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA», εξέφρασε ανοιχτά τη διαφωνία της, εστιάζοντας κυρίως στον τρόπο με τον οποίο –κατά την άποψή της– ο προσωπικός πόνος μετατρέπεται σε πολιτικό εγχείρημα.
«Δεν περίμενα να χρησιμοποιήσει τον προσωπικό πόνο της ως βατήρα»
Η Δόμνα Μιχαηλίδου περιέγραψε πως οι συζητήσεις για ενδεχόμενη κάθοδο της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική και τη δημιουργία κόμματος υπήρχαν εδώ και καιρό, τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, ωστόσο η ίδια δεν πίστευε ότι αυτό τελικά θα συμβεί.
Χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Για το κόμμα της κ. Καρυστιανού, πολλές φορές σε συζητήσεις τόσο σε προσωπικές, με φίλους, όσο και σε πολιτικούς κύκλους, υπήρχε η συζήτηση ότι θα κάνει κόμμα η κ. Καρυστιανού. Εγώ δεν το πίστευα. Ενώ έβλεπα ότι είχε πολιτικό λόγο, στο τέλος δεν το πίστευα. Πίστευα και επέμενα στις συζητήσεις ότι είναι πολύ μεγάλος ο πόνος που βιώνει – ένας πόνος που ακόμα και ως μητέρα δεν μπορώ να τον βιώσω απόλυτα, αλλά μερικώς να τον καταλάβω – αλλά δεν πίστευα ότι θα τον χρησιμοποιήσει ως βατήρα για την δική της πολιτική ανέλιξη/καριέρα. Έγινε, το είπε και το δήλωσε.»
Στη συνέχεια, επανέλαβε την ένστασή της, συνδέοντας την κριτική της με αυτό που η ίδια περιέγραψε ως «επίπεδο αυξανόμενης φιλοδοξίας»:
«Δεν με βρίσκει σύμφωνη, γιατί δεν μπορώ να “δω” καθόλου, σε ανθρώπινο επίπεδο – γιατί σε πολιτικό μπορώ να το δω – αυτό το επίπεδο της αυξανόμενης φιλοδοξίας. Σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο, μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα.»
Παρόμοια διατύπωση χρησιμοποίησε και σε άλλο σημείο της συνέντευξης:
«Πίστευα και επέμενα στις συζητήσεις ότι είναι πολύ μεγάλος ο πόνος που βιώνει – ένας πόνος που ακόμα και ως μητέρα δεν μπορώ να τον βιώσω απόλυτα, αλλά μερικώς να τον καταλάβω – και δεν θα τον χρησιμοποιήσει ως βατήρα για την δική της πολιτική ανέλιξη/καριέρα. Έγινε, το είπε και το δήλωσε. Δεν με βρίσκει σύμφωνη, γιατί δεν μπορώ να “δω” καθόλου, σε ανθρώπινο επίπεδο – γιατί σε πολιτικό μπορώ να το δω αυτό το επίπεδο της αυξανόμενης φιλοδοξίας – δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο, μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα.»
Το πολιτικό πλαίσιο: Το νέο κόμμα και η στάση Καρυστιανού
Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», η οποία έχασε τη 19χρονη κόρη της στην τραγωδία των Τεμπών, έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή της να δημιουργήσει πολιτικό κόμμα, το οποίο θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν. Όπως έχει δηλώσει η ίδια, το εγχείρημα παρουσιάζεται ως «κίνημα» με στόχο την «κάθαρση της χώρας» και με ανιδιοτελή χαρακτήρα:
«Δεν είναι ξεκάθαρο αν θα ηγηθώ εγώ του σχήματος. Ο λαός θα δείξει τον ηγέτη από όλες τις διαδικασίες, ακολουθώντας αυτό που λέει το μέσα του. Αυτό το κίνημα που ξεκίνησε αυθόρμητα και οδηγήθηκε εδώ και ο τελικός στόχος που είναι η κάθαρση της χώρας και είναι ανιδιοτελής».
Σε αυτό το πλαίσιο, η κριτική της Δόμνας Μιχαηλίδου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δεν περιορίζεται μόνο στο πολιτικό σκέλος, αλλά αγγίζει και το ηθικό/υπαρξιακό ερώτημα για το πώς ο προσωπικός πόνος μπορεί να μετασχηματιστεί σε πολιτική δράση.
Η αναφορά στον Νικόλα Φαραντούρη και το «εμείς» της Καρυστιανού Η υπουργός αναφέρθηκε και στις εξελίξεις γύρω από τον ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, ο οποίος διεγράφη από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις δηλώσεις του για τη Μαρία Καρυστιανού. Συνδέοντας τη στάση του με τις δηλώσεις της Καρυστιανού ότι δεν θα συνεργαστεί με κανέναν από το υπάρχον πολιτικό σύστημα, η Μιχαηλίδου έθεσε ζήτημα συνέπειας:
«Η κ. Καρυστιανού είπε πως δεν θα συνεργαστεί με κανέναν από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Τότε γιατί συζητάμε για τον κ. Φαραντούρη; Το “εμείς” που λέει, δεν μπορεί να εμπεριέχει κάποιο από το σημερινό πολιτικό σύστημα, είτε είναι του ΣΥΡΙΖΑ είτε του Φαραντούρη είτε οποιουδήποτε».
Σε άλλο σημείο, επανέλαβε:
«Η κ. Καρυστιανού είπε πως δεν θα συνεργαστεί με κανέναν από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Τότε γιατί μιλάμε για τον κ. Φαραντούρη; Το “εμείς” που λέει, δεν μπορεί να εμπεριέχει κάποιο από το υπάρχον πολιτικό σύστημα, είτε είναι του ΣΥΡΙΖΑ είτε του Φαραντούρη είτε οποιουδήποτε.»
Παράλληλα, περιέγραψε το πολιτικό σκηνικό ως «μεταβαλλόμενο», εκφράζοντας επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα του κοινοβουλευτικού διαλόγου:
«Είναι ένα πολιτικό σκηνικό μεταβαλλόμενο, ο κοινοβουλευτικός διάλογος δεν διεξάγεται με αποδοτικό τρόπο, από τη στιγμή που έχουμε τόσες “φωνές” που δεν βλέπω τι διαφορετικό εκφράζουν».
Καθώς το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού παίρνει σάρκα και οστά και οι δημοσκοπήσεις και οι δημόσιες τοποθετήσεις πληθαίνουν, το ερώτημα για το ρόλο του βιώματος, της απώλειας και της οργής στην πολιτική εκπροσώπηση θα παραμένει στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης.