Στις 8 Δεκεμβρίου 2025, ελληνικά και κυπριακά μέσα ενημέρωσης (Dimokratia, Makeleio, iNewsGR, CyprusNews) κατέγραψαν νέες προκλητικές δηλώσεις από τον Ισμαήλ Οζντεμίρ, βουλευτή του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), κυβερνητικού εταίρου του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Οζντεμίρ εξαπέλυσε απειλές κατά της Ελλάδας με φράσεις όπως «θα σπάσουμε τα χέρια» και «θα βγάλουμε τα μάτια» της χώρας. Οι δηλώσεις αυτές, που χαρακτηρίζονται από ακραία εθνικιστική ρητορική, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και επανέφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Αναλυτικότερα η δήλωση του: «Η Ελλάδα παραβιάζει διεθνείς συνθήκες και υπερβαίνει το γεωπολιτικό της ανάστημα με συνεχείς κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Η υπομονή της Τουρκίας εξαντλείται. Θα σπάσουμε τα χέρια της Ελλάδας και θα βγάλουμε τα μάτια της, αν συνεχίσει να προκαλεί. Η Ελλάδα, με την οποία πάντα επιθυμούσαμε να διατηρήσουμε σχέσεις καλής γειτονίας, επιδεικνύει επιθετική στάση ενάντια στα εθνικά μας δικαιώματα και συμφέροντα που διασφαλίζονται στη Λωζάνη. Είναι γνωστό ότι 19 από τα 23 νησιά με μη στρατιωτικό καθεστώς στο Αιγαίο έχουν οπλιστεί από την Ελλάδα κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα, μαζί με την ελληνοκυπριακή διοίκηση της Νότιας Κύπρου, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, με την υποστήριξη της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανατολική Μεσόγειο, προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα μπλοκ εναντίον της χώρας μας. Η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία. Η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει το συντομότερο δυνατό κάθε σχετική σκέψη. Να μην λησμονεί η Ελλάδα το Casus Belli που έχει αποφασίσει η τουρκική βουλή από το 1995.»

Η δήλωση αυτή, με την ακραία φρασεολογία και την επίκληση του Casus Belli, δείχνει ότι η Τουρκία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί απειλές πολέμου ως μέσο πίεσης, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις για αποκλιμάκωση.

Δηλώσεις Χακάν Φιντάν
Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, μιλώντας στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση για τον προϋπολογισμό του 2026, έκανε λόγο για «δίκαιη μοιρασιά» στην Ανατολική Μεσόγειο και για συνολική εξέταση «όλων των διαφορών του Αιγαίου». Η Αθήνα απάντησε άμεσα, υπενθυμίζοντας ότι η μόνη διαφορά που αναγνωρίζει είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Πιο αναλυτικά δήλωσε: «Οι εκκρεμότητες στο Αιγαίο πρέπει να εξεταστούν συνολικά. Δεν μπορούμε να περιοριστούμε μόνο στην υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Η Τουρκία θα υπερασπιστεί με αποφασιστικότητα τα συμφέροντά της. Πρέπει να υπάρξει δίκαιη κατανομή στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, καθώς αυτό αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία. Όλα τα ανοιχτά θέματα του Αιγαίου πρέπει να συζητηθούν ως σύνολο, ώστε να βρεθεί μια λύση που θα είναι δίκαιη και βιώσιμη.»

Αντιδράσεις από την Ελληνική Κυβέρνηση
Η ελληνική κυβέρνηση, με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, επανέλαβε ότι η μόνη εκκρεμότητα είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας. Η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), το οποίο έχει υπογράψει και κυρώσει το 1982, σε αντίθεση με την Τουρκία που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Το συμφωνητικό φιλίας και σταθερότητας
Η υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας και Σταθερότητας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας παρουσιάστηκε αρχικά ως μια διπλωματική επιτυχία, με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης και την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Ωστόσο, η εξέλιξη των γεγονότων δείχνει ότι αποτέλεσε διπλωματικό λάθος της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς η Άγκυρα το αξιοποίησε όχι ως εργαλείο ειρήνης αλλά ως μέσο νομιμοποίησης της επιθετικής της ατζέντας.

Η Τουρκία εξέλαβε την υπογραφή του συμφώνου ως ένδειξη αδυναμίας της Ελλάδας να αντιδράσει δυναμικά. Αυτό ενίσχυσε το θράσος της Άγκυρας, η οποία συνέχισε τις υπερπτήσεις και τις παραβιάσεις, θεωρώντας ότι δεν θα υπάρξουν σοβαρές αντιδράσεις. Ενώ το σύμφωνο μιλούσε για «σταθερότητα» και «φιλία», λίγες εβδομάδες μετά καταγράφηκαν πάνω από 1.200 υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά, αποδεικνύοντας ότι η Τουρκία δεν είχε καμία πρόθεση να σεβαστεί το πνεύμα του συμφώνου.

Επιπλέον, η Άγκυρα χρησιμοποιεί το σύμφωνο σε διεθνή φόρα για να εμφανίζεται ως «διαλλακτικός συνομιλητής», ενώ στην πράξη στελέχη όπως ο Ισμαήλ Οζντεμίρ εξαπολύουν απειλές. Έτσι, η Τουρκία κερδίζει διπλωματικά πλεονεκτήματα χωρίς να αλλάζει την επιθετική της στάση. Η υπογραφή του συμφώνου δημιούργησε την εντύπωση σε ορισμένους ευρωπαϊκούς κύκλους ότι η Ελλάδα αποδέχεται την τουρκική ατζέντα, δυσκολεύοντας την Αθήνα να πείσει τους εταίρους της ότι η Τουρκία παραμένει αναθεωρητική και επικίνδυνη.

Τέλος, το σύμφωνο δεν στηρίχθηκε σε σαφή αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), αφήνοντας περιθώρια στην Τουρκία να ερμηνεύσει τις «διαφορές» κατά το δοκούν. Έτσι, επιχειρεί να διευρύνει την ατζέντα πέρα από την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, εισάγοντας ζητήματα όπως η αποστρατιωτικοποίηση νησιών και τα χωρικά ύδατα.

Πηγή φωτογραφίας 1: aydinlik.com.tr
Πηγή φωτογραφίας 2: newsit.gr
Πηγή φωτογραφίας 3: cyprusnews.eu
Πηγή φωτογραφίας 4: hellasjournal.com