Με γεμάτα σιλό αλλά άδειες τσέπες βρίσκονται οι ορυζοπαραγωγοί της Δυτικής Θεσσαλονίκης, καθώς τουλάχιστον 42.000 τόνοι ρυζιού παραμένουν αδιάθετοι στις αποθήκες του Β’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας. Το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί, η ρευστότητα έχει στερέψει και η αγορά έχει ουσιαστικά «παγώσει», οδηγώντας τον κλάδο σε οριακό σημείο και τους παραγωγούς σε απόγνωση.

Αδιάθετο ρύζι και αγορά σε πλήρη στασιμότητα
Ο γραμματέας του Β’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, Γιώργος Μπότας, περιγράφει μια κατάσταση που έχει λάβει «εκρηκτικές διαστάσεις». Τα σιλό του συνεταιρισμού είναι γεμάτα με 42.000 τόνους ρυζιού που παραμένουν αδιάθετοι, καθώς η αγορά έχει ουσιαστικά παγώσει λόγω των αθρόων εισαγωγών από τρίτες χώρες.

Όπως τονίζει, η ευρωπαϊκή αγορά έχει κατακλυστεί από αδασμολόγητο και συχνά αμφιβόλου ποιότητας ρύζι, το οποίο καλλιεργείται με φυτοφάρμακα που έχουν απαγορευτεί στην Ε.Ε. εδώ και δεκαετίες. Αυτό έχει εκτοπίσει το ελληνικό προϊόν από την αγορά, δημιουργώντας συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού.

Κόστος παραγωγής που δεν καλύπτεται
Το οικονομικό αδιέξοδο αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα στοιχεία που παραθέτουν οι παραγωγοί. Το κόστος παραγωγής για ένα στρέμμα ρυζιού ξεπερνά πλέον τα 350 ευρώ, ενώ η μέση παραγωγή φτάνει περίπου τον έναν τόνο. Παρ’ όλα αυτά, η τιμή πώλησης παραμένει καθηλωμένη στα 26–27 λεπτά το κιλό, με αποτέλεσμα το έσοδο ανά στρέμμα να μην ξεπερνά τα 260–270 ευρώ. Η διαφορά αυτή δημιουργεί μια καθαρή ζημία για τους παραγωγούς, οι οποίοι αδυνατούν να καλύψουν τα βασικά έξοδα της καλλιέργειας.

Ο ταμίας του συνεταιρισμού, Νίκος Καμανάς, σημειώνει ότι η εικόνα της αγοράς έχει ανατραπεί πλήρως σε σχέση με πέρσι. «Πέρσι τέτοια περίοδο οι έμποροι μας παρακαλούσαν για να έρθουν να πάρουν ρύζι και φέτος δεν μας παίρνουν καν τηλέφωνο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Συσσωρευμένα χρέη και κατάρρευση της τοπικής οικονομίας
Οι οικονομικές υποχρεώσεις των ορυζοπαραγωγών έχουν συσσωρευτεί σε βαθμό ασφυξίας. Εφόδια, ενοίκια χωραφιών και αρδευτικά τέλη παραμένουν απλήρωτα από την προηγούμενη χρονιά, καθώς η έλλειψη ρευστότητας δεν επιτρέπει την κάλυψη ούτε των πιο άμεσων αναγκών. Η κατάσταση αυτή έχει παρασύρει και την τοπική αγορά, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εισόδημα των αγροτών.

Παραγωγοί εγκαταλείπουν την καλλιέργεια και αναζητούν μεροκάματο στη βιομηχανία, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουν στοιχειώδες εισόδημα.

Απόγνωση και αίσθημα εγκατάλειψης
Οι παραγωγοί δηλώνουν ότι βρίσκονται σε πλήρη απόγνωση, καθώς δεν γνωρίζουν πώς θα ανταπεξέλθουν οικονομικά. «Η κατάσταση είναι δύσκολη για τους αγρότες. Είμαστε σε απόγνωση γιατί δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Περιμένουμε χρηματική ενίσχυση για τα στρέμματά μας, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε», αναφέρει ο Νίκος Καμανάς, ταμίας του Β’ Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας.

Παράλληλα, ο Γιώργος Μπότας σημειώνει ότι μέχρι σήμερα «δεν έχουμε πάρει τίποτα από την κυβέρνηση και όλα αυτά τα ψίχουλα έρχονται να προστεθούν στο γιγάντιο πρόβλημα των αδιάθετων ποσοτήτων ρυζιού».