Η αποτέφρωση στην Ελλάδα: 20 χρόνια μετά μια κοινωνία που αλλάζει αθόρυβα
Η αποτέφρωση στην Ελλάδα: 20 χρόνια μετά μια κοινωνία που αλλάζει αθόρυβα
Τα στατιστικά στοιχεία, όπως τα παραθέτει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινωνίας Αποτέφρωσης, κ. Αντώνης Αλακιώτης, αποτυπώνουν μια σαφή και διαρκώς αυξητική τάση. Ενώ το 2020 πραγματοποιήθηκαν 2.700 αποτεφρώσεις το 2025 ο αριθμός ανέβηκε στις 5.000, αγγίζοντας το 5%.
Facebook
X (Twitter)
LinkedIn
Αντιγραφή Συνδέσμου
Ομάδα σύνταξης healthpress Insideworld
Η συζήτηση για την αποτέφρωση στην Ελλάδα αναζωπυρώνεται κάθε φορά που ένα δημόσιο πρόσωπο επιλέγει αυτόν τον τρόπο αποχαιρετισμού. Η πρόσφατη επιλογή του Γιώργου Παπαδάκη και του Χρήστου Πολίτη να αποτεφρωθούν στη Ριτσώνα ανέδειξε μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται αθόρυβα εδώ και χρόνια: η Ελλάδα αλλάζει, και μαζί της αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο οι πολίτες αντιλαμβάνονται το τελευταίο τους ταξίδι. Η επιλογή τους λειτούργησε ως υπενθύμιση ότι η κοινωνία έχει ήδη προχωρήσει, πολύ πριν το συνειδητοποιήσει ο δημόσιος διάλογος.
Η εικόνα σήμερα: Σταθερή άνοδος, αλλά η Ελλάδα παραμένει ουραγός της Ευρώπης Τα στατιστικά στοιχεία που παραθέτει ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινωνίας Αποτέφρωσης, Αντώνης Αλακιώτης, αποτυπώνουν μια σαφή και διαρκώς αυξητική τάση. Το 2020 πραγματοποιήθηκαν 2.700 αποτεφρώσεις (2,7% των θανάτων), ενώ οι εκτιμήσεις για το 2025 ανεβάζουν τον αριθμό στις 5.000, αγγίζοντας το 5%. Από την έναρξη λειτουργίας της Ριτσώνας, περισσότεροι από 8.000 Έλληνες έχουν επιλέξει την αποτέφρωση.Τα πιο πρόσφατα διεθνή στοιχεία επιβεβαιώνουν την ανοδική πορεία: το 2023 καταγράφηκαν 5.877 αποτεφρώσεις (4,61%), ενώ το 2024 ο αριθμός αυξήθηκε σε 6.634 (5,17%). Παρά τη σημαντική αύξηση, η Ελλάδα παραμένει προτελευταία στην Ευρώπη, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία (6,63%).Την ίδια στιγμή, χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης καταγράφουν εντυπωσιακά υψηλά ποσοστά: Σλοβενία 86,69%, Δανία 86,48%, Τσεχία 85,64%, Σουηδία 84,69%, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο φτάνει το 80,79%. Στον ευρωπαϊκό χάρτη, η Ελλάδα με 4,61%–5,17% βρίσκεται σε απόσταση δεκαετιών από τον μέσο όρο, γεγονός που αντανακλά την απουσία υποδομών, τις κοινωνικές αντιστάσεις και τη βραδεία θεσμική προσαρμογή.
Η Ριτσώνα: Το τέλος μιας εθνικής εκκρεμότητας
Για δεκαετίες, η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα της Ευρώπης – μαζί με την Αλβανία – χωρίς λειτουργικό αποτεφρωτήριο. Χιλιάδες οικογένειες αναγκάζονταν να ταξιδεύουν στη Βουλγαρία για να εκπληρώσουν μια επιθυμία που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη. Η λειτουργία του Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών στη Ριτσώνα το 2019 άλλαξε ριζικά το τοπίο, καθιστώντας τη διαδικασία προσβάσιμη, οικονομικά και πρακτικά.Η διάρκεια της αποτέφρωσης, η παράδοση της τέφρας και η συνολική οργάνωση της διαδικασίας πραγματοποιούνται πλέον εντός Ελλάδας, χωρίς την ψυχολογική και οικονομική επιβάρυνση ενός ταξιδιού στο εξωτερικό. Όπως σημειώνει ο Αντώνης Αλακιώτης, «στις 30/09/2019 γίνεται στη Ριτσώνα η πρώτη αποτέφρωση νεκρών στη νεότερη ιστορία της Ελλάδος».Μια κοινωνία που αλλάζει χωρίς θόρυβο
Παρά τις δημόσιες εντάσεις, η πραγματικότητα είναι απλή: κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι επιλέγουν την αποτέφρωση όχι από αντίδραση ή ιδεολογική τοποθέτηση, αλλά από προσωπική ανάγκη, κοσμοθεωρία ή επιθυμία για έναν διαφορετικό αποχαιρετισμό. Η κοινωνική αποδοχή έχει αυξηθεί αθόρυβα, με τις νεότερες γενιές να αντιμετωπίζουν την αποτέφρωση ως μια φυσική, ισότιμη επιλογή.
Η ιστορική διαδρομή: Από το «απαγορεύεται» στην ελεύθερη επιλογή
Η συζήτηση για την αποτέφρωση στην Ελλάδα ξεκινά ήδη από το 1912, όταν ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών τάχθηκε υπέρ της για λόγους δημόσιας υγιεινής. Το 1943–1944, οι προσπάθειες ίδρυσης συλλόγων υπέρ της αποτέφρωσης απορρίφθηκαν από την ελληνική δικαιοσύνη ως «αντίθετες στα χρηστά ήθη». Το 1960, η αποτέφρωση του Δημήτρη Μητρόπουλου προκάλεσε έντονη θεολογική και κοινωνική συζήτηση.
Στη δεκαετία του 1980, δήμοι ζήτησαν υποστήριξη για την κατασκευή αποτεφρωτηρίου, αλλά το κράτος αρνήθηκε λόγω έλλειψης νομοθετικού πλαισίου. Η συστηματική προσπάθεια ξεκίνησε το 1997, όταν νομοσχέδιο της Ελληνικής Κοινωνίας Αποτέφρωσης απορρίφθηκε επανειλημμένα. Χρειάστηκε η παρέμβαση της τότε δημάρχου Αθηναίων Ντόρας Μπακογιάννη και η συνεννόηση με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο για να φτάσουμε στην πρώτη θεσμική αναγνώριση το 2006 (Ν. 3444/2006).
Η ουσιαστική εφαρμογή ήρθε το 2014 (Ν. 4277/2014), που επέτρεψε την ίδρυση ΚΑΝ και από ιδιώτες. Ακολούθησαν κρίσιμες ρυθμίσεις: το 2016 για τη διαχείριση της τέφρας, το 2017 για την εγκατάσταση ιδιωτικών ΚΑΝ, και το 2018 για τη συμβολαιογραφική δήλωση τελευταίας βούλησης, η οποία δεσμεύει απόλυτα τις αρχές.
Το νομικό πλαίσιο σήμερα: καθαρό, λειτουργικό, ευρωπαϊκό Σήμερα η αποτέφρωση επιτρέπεται πλήρως και η διαδικασία είναι ξεκάθαρη. Απαιτείται ρητή δήλωση του εκλιπόντος ή των συγγενών πρώτου ή δεύτερου βαθμού, ενώ η τέφρα μπορεί να φυλαχθεί, να ενταφιαστεί ή να διασκορπιστεί σε ειδικούς χώρους. Η διαδικασία διέπεται από αυστηρές περιβαλλοντικές και υγειονομικές προδιαγραφές, όπως ορίζονται στην ΥΑ του 2019. Το πλαίσιο είναι πλέον εναρμονισμένο με τα ευρωπαϊκά δεδομένα και κατοχυρώνει πλήρως το δικαίωμα αυτοδιάθεσης.
Η Εκκλησία: σταθερή αντίθεση, αλλά χωρίς δεσμευτική ισχύ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει αντίθετη στην αποτέφρωση, θεωρώντας ότι δεν συνάδει με την παράδοσή της. Μπορεί να αρνηθεί την τέλεση νεκρώσιμης ακολουθίας, αλλά δεν μπορεί να περιορίσει το δικαίωμα των πολιτών να επιλέξουν την αποτέφρωση. Η πολιτεία έχει ξεκαθαρίσει ότι ο τρόπος αποχαιρετισμού είναι ατομικό δικαίωμα και δεν υπόκειται σε θρησκευτικούς περιορισμούς.
Τα δημοτικά αποτεφρωτήρια: μια εκκρεμότητα που επιμένει
Παρά τη νομοθετική πρόβλεψη, δεν υπάρχουν ακόμη δημοτικά αποτεφρωτήρια. Στην Αθήνα, ο πολυετής σχεδιασμός για ΚΑΝ στον Ελαιώνα δεν έχει προχωρήσει, καθώς η περιοχή προτεραιοποιεί άλλες υποδομές, όπως τον Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων και νέους χώρους πρασίνου. Στη Θεσσαλονίκη, η κατάσταση είναι πιο ώριμη: έχει εγκριθεί ρυμοτομικό σχέδιο στα Κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου, έχει ανατεθεί μελέτη 92.000 ευρώ και τρεις επενδυτές – μεταξύ των οποίων και η εταιρεία της Ριτσώνας – έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.