Έντονη ήταν η φόρτιση και η οργή των συγγενών των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη από την πρώτη στιγμή που βρέθηκαν στο συνεδριακό κέντρο «Γαιόπολις» της Λάρισας, όπου διεξάγεται η δίκη. Το κλίμα διαμαρτυρίας για τις συνθήκες διεξαγωγής της διαδικασίας ήταν κοινό, ωστόσο πολύ γρήγορα άρχισαν να διαφαίνονται και εσωτερικές εντάσεις ανάμεσα σε συγγενείς, με επίκεντρο τη Μαρία Καρυστιανού και τους αδελφούς Νίκο και Δημήτρη Πλακιά.

Η φράση που άναψε φωτιές
Σύμφωνα με μαρτυρίες από την αίθουσα, η πρώτη φράση που φώναξε η Μαρία Καρυστιανού μπαίνοντας στη δικαστική αίθουσα ήταν: «Να μας πείτε τι μετέφερε το φορτίο, εμείς δεν ήρθαμε εδώ για τα χρήματα». Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύτηκε από αρκετούς παρευρισκόμενους ως σαφής αιχμή προς τους αδελφούς Πλακιά, οι οποίοι δεν υιοθετούν τη θεωρία περί παράνομου φορτίου στο μοιραίο τρένο.

Αυτόπτες μάρτυρες που βρίσκονταν στις θέσεις του ακροατηρίου μετέφεραν την εικόνα της Μαρίας Καρυστιανού να προβαίνει σε χειρονομίες που παρέπεμπαν σε χρηματισμό προς το σημείο όπου κάθονταν οι αδελφοί Πλακιά, προκαλώντας την έντονη αντίδρασή τους με φωνές. Η ένταση κλιμακώθηκε, με το επεισόδιο να καταγράφεται ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της πρώτης ημέρας της δίκης.

Διαφορετικές γραμμές για το «παράνομο φορτίο»
Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται στο προσωπικό επίπεδο, αλλά αντανακλά και βαθύτερες διαφωνίες για την ουσία της υπόθεσης. Η Μαρία Καρυστιανού έχει επανειλημμένα θέσει ζήτημα για το τι μετέφερε το φορτίο, αφήνοντας αιχμές για «παράνομο φορτίο» και ζητώντας απαντήσεις επί αυτού. Αντίθετα, οι αδελφοί Πλακιά δεν στηρίζουν τη συγκεκριμένη εκδοχή, την οποία χαρακτηρίζουν θεωρία που δεν τεκμηριώνεται, γεγονός που έχει δημιουργήσει εδώ και καιρό δύο «στρατόπεδα» μεταξύ συγγενών των θυμάτων.

Ρήγματα στην ενότητα των συγγενών
Πίσω από την ομόθυμη διαμαρτυρία για τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης, τα ρήγματα μεταξύ συγγενών έγιναν εμφανή ήδη από την πρώτη ημέρα. Η υπόθεση Καρυστιανού–Πλακιά αναδεικνύεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της εσωτερικής αυτής διάσπασης, με διαφορετικές προσεγγίσεις τόσο για το τι πρέπει να διερευνηθεί σε βάθος (όπως το φορτίο του τρένου), όσο και για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κινηθεί η διαδικασία.

Διαφωνίες και για την ταχύτητα της διαδικασίας
Η έλλειψη σύμπνοιας αποτυπώθηκε και στο ζήτημα της προόδου της δίκης. Από τη μία πλευρά, οι αδελφοί Πλακιά εμφανίστηκαν πιο διαλλακτικοί ως προς την εξέλιξη της διαδικασίας, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες, η Μαρία Καρυστιανού αντέδρασε σε υψηλούς τόνους, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί μια «fast track» δίκη. Συχνά λάμβανε τον λόγο από το μικρόφωνο των δικηγόρων των συγγενών των θυμάτων, την ώρα που ο Νίκος και ο Δημήτρης Πλακιάς φώναζαν από τις θέσεις του κοινού, εντείνοντας την εικόνα της εσωτερικής σύγκρουσης.

Η δίκη υπό τη σκιά της τραγωδίας
Η δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, που κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, διεξάγεται σε κλίμα βαριάς συναισθηματικής φόρτισης και υψηλών προσδοκιών για απόδοση ευθυνών. Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα, οι οικογένειες των θυμάτων επιστρέφουν στη Δικαιοσύνη ζητώντας απαντήσεις και δικαίωση, με τις μεταξύ τους εντάσεις να αναδεικνύουν το βάρος, την πίεση και τις διαφορετικές οπτικές με τις οποίες προσεγγίζουν την ίδια τραγωδία.

Πηγή φωτογραφίας 1: iefimerida.gr
Πηγή φωτογραφίας 2: iefimerida.gr
Πηγή φωτογραφίας 3: iefimerida.gr